หน้านี้รวบรวม 49 ระเบียนสถานที่ที่มีชื่อจังหวัดตรงกับนนทบุรี ในชุดข้อมูลที่เว็บไซต์บันทึกไว้
แหล่งข้อมูลต้นทาง: TAT Data API · ค้นหาหรือเลือกจังหวัดอื่น
ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในเขตตำบลสวนใหญ่ ห่างจากตัวเมืองมาทางด้านใต้ประมาณ 2 กิโลเมตร ด้านหน้าของวัดติดริมฝั่งแม่น้ำ ส่วนด้านหลังติดถนนพิบูลสงคราม มีพื้นที่ประมาณ 26 ไร่เศษ เป็นพระอารามหลวงชั้นโทชนิดราชวรวิหาร สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น เรียกว่า “วัดเขมา” ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นวัดอยู่ในสังกัดบัญชีกฐินหลวงของกรมพระราชวังบวรฯ
ตั้งอยู่ที่ตำบลบางสิทอง วัดนี้มีรอยพระพุทธบาท ลักษณะหล่อด้วยทองสำริด ขนาด 54 นิ้ว กว้าง 19 นิ้วครึ่ง เป็นโบราณวัตถุทางศาสนาที่มีอายุเก่าแก่กว่า 200 ปี
ตั้งอยู่ในพื้นที่กรมชลประทาน (ปากเกร็ด) เดิมเป็นพื้นที่ของวัดเชิงท่าและวัดหน้าโบสถ์ กรมชลประทานได้เวนคืนพื้นที่วัดและชุมชนใกล้เคียงมาเพื่อประโยชน์ของราชการเมื่อ พ.ศ. 2498 และสร้างวัดใหม่ในที่ดินของกรมชลประทาน ด้านทิศตะวันออก ตั้งชื่อว่า วัดชลประทานรังสฤษฏ์ เป็นผาติกรรมแทนทั้งสองวัด
เดิมมีชื่อว่า วัดบางภูมิ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2365 ริมคลองบางภูมิ ตำบลบางพลับ โดยชาวมอญที่อพยพเข้ามาในไทยอาศัยบริเวณปากเกร็ด ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นสถานที่บำเพ็ญกุศลของคนในแถบนั้น ต่อมาเนื่องจากสถานที่เก่ามีน้ำท่วมขังตลอดปี จึงย้ายวัดจากบ้านบางภูมิมาอยู่ที่บ้านลำภูลาย ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ วัดบางจาก คือ จากที่เก่าที่บ้านบางภูมิย้ายมาอยู่ที่บ้านลำภูลาย
ประวัติของวัดไม่ปรากฏแน่ชัด โดยข้อมูลจากสำนักศิลปากรที่ 2 สุพรรณบุรี กล่าวว่า วัดนี้สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ราวปี พ.ศ. 2275 ในรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พระองค์เสด็จทางชลมารคมาตามลำน้ำเจ้าพระยาผ่านจังหวัดนนทบุรีเรื่อยมาทางคลองลัด ปัจจุบันเรียกว่า คลองบางกรวย พระองค์ทรงเห็นว่าที่ตรงนี้น่าจะมีการสร้างวัดขึ้นมาสักวัดหนึ่ง เนื่องจากบริเวณนั้นในอดีตเคยมีเรือสำเภาจากเมืองจีนล่มและจมลง มีลูกเรือเสียชีวิตจำนวนมาก มีความเชื่อว่าเป็นที่อาถรรพ์
เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย ดังปรากฎพระเจดีย์มุเตาซึ่งเป็นเจดีย์ทรงมอญ ปัจจุบันอยู่ติดริมแม่น้ำกระแสน้ำกัดเซาะฐานราก
ตั้งอยู่ตำบลบางศรีเมือง ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ทรงสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2390 เพื่อถวายพระอัยกา พระอัยกี และสมเด็จพระราชชนนี สร้างแล้วเสร็จในสมัยรัชกาลที่ 4 ภายในเขตพระอารามสงบ สะอาด ร่มรื่น มีศิลปะสถาปัตยกรรมสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในวัดทั้งของเดิมและของใหม่มีความกลมกลืนกัน โดยอนุรักษ์รูปแบบเดิมไว้ วัดนี้ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2536 จากสมาคมสถาปนิกสยาม
เกิดขึ้นจากการขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงส่วนที่เป็นแหลมในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ แห่งกรุงศรีอยุธยาเมื่อปี พ.ศ. 2265 เรียกว่า คลองลัดเกร็ดน้อย (คลองลัดเกร็ดใหญ่อยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ขุดลัดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนท้ายอำเภอสามโคก มาทางใต้ถึงคลองขวางเชียงราก) ต่อมากระแสน้ำเปลี่ยนทิศทางแรงขึ้นเซาะตลิ่งทำให้คลองขยาย แผ่นดินตรงแหลมจึงกลายเป็นเกาะ ชื่อเดิมเรียกว่า เกาะศาลากุน เกาะเกร็ดมีความเจริญมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา สังเกตได้จากวัดวาอารามต่าง ๆ บนเกาะส่วนใหญ่เป็นศิลปะในสมัยอยุธยา แต่มาร้างเมื่อพม่ามายึดกรุงศรีอยุธยา หลังจากพระเจ้าตากสินมหาราชทรงกอบกู้เอกราชได้ จึงโปรดฯ ให้ชาวมอญที่เข้ารีตมาตั้งถิ่นฐานที่นี่ ชาวมอญบนเกาะเกร็ดมีทั้งที่เข้ามาในสมัยกรุงธนบุรี และสมัยรัชกาลที่ 2 ต่อมาเมื่อตั้งอำเภอปากเกร็ดขึ้น เกาะศาลากุนจึงมีฐานะเป็นตำบล และเรียกว่าตำบลเกาะเกร็ด เกาะนี้จึงมีชื่อว่า เกาะเกร็ด การคมนาคมบนเกาะใช้รถจักรยาน และรถจักรยานยนต์
วัดแห่งนี้เดิมเป็นเพียงโรงเจขนาดเล็ก ต่อมาเจ้าอาวาสวัดเล่งเน่ยยี่ กรุงเทพฯ ร่วมกับพุทธบริษัทไทย-จีน ได้พัฒนาเป็นวัดที่สมบูรณ์สวยงามในเนื้อที่รวม 12 ไร่ เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นวัดเฉลิมพระเกียรติ รัชกาลที่ 9 ในโอกาสมหามงคลทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ใช้เวลาดำเนินการก่อสร้าง 12 ปี รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ แทนพระองค์ ประกอบพิธีสมโภชเปิดวัดบรมราชากาญจนภิเษก อนุสรณ์ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551
ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ (หลวงพ่อพระนอน) และหลวงพ่อโต (ซำปอกง) ซึ่งมีพุทธศาสนิกชนชาวไทยและต่างชาติให้ความสนใจและเดินทางมาเคารพสักการะอยู่เสมอ
สร้างขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณ พ.ศ 2374 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ต่อมาได้มีคนจีนชื่อ ฮะ ซึ่งเป็นต้นตระกูล โฑณวนิกได้ล่องเรือผ่านมาเห็นสภาพวัดเกิดศรัทธาจึงบริจาคทรัพย์สินส่วนตัว สร้างอุโบสถขึ้นในราว พ.ศ. 2521
อยู่ที่ตำบลวัดชลอ ริมคลองบางกรวย วัดกระโจมทองสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1910 สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (สมเด็จพระเจ้าอู่ทอง)
หมู่ 1 ตำบลบางเลน เป็นสถานที่เผยแพร่ธรรมโดยพระพิศาลธรรมพาที (พระพยอม กัลยาโณ) เป็นพระนักพัฒนา ท่านได้ริเริ่มโครงการต่าง ๆ ของมูลนิธิสวนแก้วเพื่อพัฒนาสังคม อาทิ โครงการซุปเปอร์มาเก็ตผู้ยากไร้ โครงการร่มโพธิ์แก้ว
ชาวบ้านเรียก ว่า วัดโคก เนื่องจากบริเวณ วัดบางตอนเป็นที่เนินสูงแต่ที่ได้นามว่า วัดคงคา เนื่องจากอยู่ริมคลองลัดและคลองบางใหญ่มีพระประธานในอุโบสถ คือหลวงพ่อศิลาแดง
ตั้งอยู่ที่ตำบลบางตลาด ริมถนนสายนนทบุรี-ห้าแยกปากเกร็ด ภายในวัดกว้างขวางร่มรื่น เป็นสถานที่เผยแพร่และศึกษาพระธรรม มีลานไผ่เอนกประสงค์ที่ชาวพุทธโดยทั่วไปจะมารวมกันเป็นจำนวนมากเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา และฟังธรรมจากพระเทพวิสุทธิเมธี (ปัญญานันทภิกขุ) เจ้าอาวาส ทุกวันอาทิตย์และวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
เป็นที่เคารพสักการะของประชาชนทั่วไป
เป็นสถานที่ท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ จัดอบรมสัมมนา เป็นต้น
ตั้งอยู่ที่ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด มีพื้นที่สำหรับจัดกิจกรรมกว่า 160,000 ตารางเมตร ครบครันด้วยสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกที่สามารถรองรับการจัดแสดงสินค้า การจัดนิทรรศการ การประชุม การแสดงโชว์ การจัดเลี้ยงทุกรูปแบบ ในระดับชาติและระดับนานาชาติ
ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองเพรางาม เป็นวัดที่ร่มรื่นไปด้วยหมู่แมกไม้ยืนต้นและสัตว์น้ำ แบบการสร้างวัดผสมผสานระหว่างไทย มอญ จีน ที่แปลกหาชมได้ยาก ชมอุทยานมหาชาติ(พระเวสสันดร) 15 กัณฑ์ และขอพรจากเจดีย์ ทรงรามัญมีชื่อว่า เจดีย์สมปรารถนา ซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า
ตั้งอยู่ที่ถนนรัตนาธิเบศน์-ตลาดท่าอิฐ ตำบลท่าอิฐ เป็นโครงการส่งเสริมให้ผู้ผลิตสินค้ารอบบริเวณวัดและเกาะเกร็ด
เป็นวัดร้างตั้งอยู่ตำบลบางขนุน ริมคลองวัดสักใหญ่ สามารถเข้าทางวัดสักใหญ่ สันนิษฐานตามลักษณะสถาปัตยกรรมและลายปูนบนพื้นที่เหลืออยู่ว่า
ตั้งอยู่ซอยเฉลิมพระเกียรติ 13 ถัดจากวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร มีเนื้อที่ประมาณหนึ่งร้อยไร่ กรมธนารักษ์เป็นผู้จัดสร้างขึ้นด้วยงบประมาณเก้าร้อยล้านบาท
ตั้งอยู่ในบ้านเลขที่ 20 หมู่ 9 ตำบลวัดชลอ เดินจากวัดโพธิ์บางโอมาประมาณเจ็ดร้อยเมตร เป็นวัดร้าง เหลือแต่วิหารเก่าชำรุด
ตั้งอยู่บนถนนสนามบินน้ำ หมู่ 4 ตำบลท่าทราย เป็นวัดเก่าแก่ตามประวัติกล่าวว่าก่อนที่จะสร้างวัด พื้นที่นี้เคยเป็นพลับพลาที่ประทับชั่วคราวของพระเจ้ากรุงธนบุรี
สังกัดกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ในกระทรวงสาธารณสุข ถนนติวานนท์ ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์เป็นอาคารทรงไทยแบบเครื่องก่อ 9 หลัง
ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา หมู่ที่ 4 ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ทิศเหนือติดกับสวนชาวบ้าน ทิศใต้ติดกับสวนชาวบ้านและวัดไทรม้าใต้
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 แต่เพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองประมาณ พ.ศ. 2490 มีหลวงพ่อวิหาร พระประธานในวิหาร สร้างในสมัยอยุธยา
ตั้งอยู่ริมคลองมหาสวัสดิ์หรือคลองขุด ตำบลปลายบาง เดิมประชาชนถิ่นนี้ เรียกว่าวัดช่องลม ภายในวัดมีเจดีย์ทรงระฆังสูงเด่น พระโพธิสัตว์กวนอิม วังมัจฉา และมีรูปปั้นหลวงพ่อโอภาสี ซึ่งเป็นเกจิอาจารย์ผู้มีเมตตาสูง
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2223 สมัยอยุธยา ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ อาทิ อุโบสถ ลักษณะทั่วไปเป็นบ้านทรงไทยมีมุขทั้ง 2 ด้าน มีช่อฟ้า ใบระกา ประตู หน้าต่าง ปิดทอง ลายทรงพุ่มข้าวบิณฑ์
ตั้งอยู่เลขที่ 38 หมู่ที่ 1 ตำบลเสาธงหิน เดิมชื่อวัดสัก ในสมัยอยุธยาตอนปลาย สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงรวบรวมไพร่พลมาตั้งทัพบริเวณวัด
เป็นวัดเก่าแก่ สร้างขึ้นโดยพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์ได้พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองคืร่วมกับ บรรพบุรุษในถิ่นนี้จัดสร้างวัดสักขึ้น ที่วัดนี้มีหลวงพ่อสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปที่งามยิ่งองค์หนึ่ง
ตั้งอยู่ที่ตำบลบางไผ่ สันนิษฐานว่าเดิมชื่อวัดศาริโข สร้างขึ้นในราวสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยช่างที่มีความชำนาญตามแบบลังกาวงศ์ในสมัยกรุงสุโขทัย
ข้างสำนักเทศบาลตำบลไทรน้อย) ไปตามสาย 3215 กิโลเมตรที่ 33-34 ตั้งอยู่เลขที่ 65 บ้านไทรใหญ่ ถนนไทรน้อย-ต้นเชือก
สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยของพระรามาธิบดีที่ 1 ( พระเจ้าอู่ทอง ) แห่งกรุงศรีอยุธยาตอนต้น
อยู่ถนนเส้นบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลวัดชลอ หรือ หากไปทางน้ำต้องเดินจากท่าเรือเข้าไปประมาณ 200 เมตร เป็นวัดเก่าในสมัยอยุธยา ได้รับการบูรณะในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยกรมหลวงเสนีบริรักษ์ (ต้นสกุล เสนีวงศ์) พระโอรสในกรมพระราชวังหลัง
ได้เปิดสอบพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 และแผนกบาลีเริ่มเปิดตั้งแต่ พ.ศ. 2496 เป็นต้นมา เป็นศูนย์พุทธศาสนาวันอาทิตย์ เป็นศูนย์สงเคราะห์พุทธมามกะประจำอำเภอบางบัวทอง เป็นศูนย์อบรมประชาชนประจำตำบล
ตั้งอยู่ริมคลองบางกอกน้อย ตำบลบางขนุน วัดนี้สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2095 สมัยรัชกาลสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ชื่อ วัดแก้วฟ้า น่าจะเกี่ยวเนื่องกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ในยุคกรุงศรีอยุธยาตอนต้น คือ สมเด็จพระไชย
ตั้งอยู่ที่ตำบลบางไผ่ ไปทางที่ว่าการ อบต.บางไผ่ เดิมชื่อวัดสามจีน สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 ซุ้มประตูหน้าต่างที่พระอุโบสถเป็นลวดลายปูนปั้นประดับเครื่องถ้วยลายครามและเบญจรงค์
ตั้งอยู่ริมถนนสายสนามบินน้ำ-นนทบุรี ซอยนนทบุรี 33 ตำบลท่าทราย ชื่อวัดมาจากที่ตั้งที่อยู่บนเนินสูง มีความเงียบสงบ จึงเรียกว่า วัดชมภูวิเวก
เป็นพระอารามหลวง เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมอีกแห่งหนึ่ง ภายในวัดยังประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้างถาวรวัตถุ พระพุทธรูปทองคำ
ตั้งอยู่ที่บ้านบางขุนกอง ตำบลบางขนุน ชม หินบดยา ยาแผนโบราณ ลักษณะของหินบดยา แพทย์แผนโบราณ ทำเป็น 3 ชุด ชุดหนึ่งมีอุปกรณ์ 3 ชิ้น คือ แท่งหินบด แท่นหินรองบด และไม้สำหรับวางแท่นหินบด
สร้างสมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อ วัดบางม่วง สิ่งที่น่าสนใจของวัดนี้คือ หอไตรกลางน้ำ เป็นสถาปัตยกรรมไทยที่สมบูรณ์ที่สุด เป็นเรือนไม้ยกใต้ถุนสูง
เป็นสวนผลไม้ในเขตอำเภอไทรน้อย ปลูกผลไม้ประเภททุเรียน มังคุด มะไฟ มะม่วง สามารถเข้าเยี่ยมชมและชิมผลไม้สด ๆ ได้ ใช้เวลาประมาณ 20 นาที-1 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังสามารถซื้อผลไม้กลับไปเป็นของฝากจากอำเภอไทรน้อย ในช่วงฤดูผลไม้ออก สอบถามเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 2903 5766, 0 1362 9338
ตั้งอยู่ที่อำเภอปากเกร็ด มีชื่อเดิมว่า วัดสว่างอารมณ์ สาเหตุที่เปลี่ยนชื่อเพราะในคราวที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส
หน้าบันจำหลักไม้เป็นรูปเทพทรงราชรถล้อมรอบด้วยลายดอกไม้
อยู่ริมแม่น้ำลัดเกร็ด สร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย
แหล่งที่ปลูกบอนสี (ราชินีแห่งใบไม้) คือที่ตำบลไทรน้อย และตำบลคลองขวาง อำเภอไทรน้อย ซึ่งเป็นต้นไม้ชนิดหนึ่งที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถทรงโปรดและพระราชทานพระราชเสาวนีย์ให้
สร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช หน้าบันพระอุโบสถเป็นไม้สักสลักรูปนารายณ์ทรงครุฑ
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2388 ชาวบ้านถือเอาเหตุผลที่วัดนี้มีพระนอนที่ศักดิ์สิทธิ์มาแต่เดิมจึงได้ขนานนามว่า วัดพระนอน