หน้านี้รวบรวม 13 ระเบียนสถานที่ที่มีชื่อจังหวัดตรงกับกาฬสินธุ์ ในชุดข้อมูลที่เว็บไซต์บันทึกไว้
ตั้งอยู่ตำบลโนนบุรี ประวัติการค้นพบและตำนานแห่งภูกุ้มข้าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2513 โดยพระครูวิจิตรสหัสคุณ เจ้าอาวาสวัดสักกะวัน ได้พบชิ้นส่วนกระดูกขนาดใหญ่ในบริเวณวัดและเก็บรักษาไว้ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2521 นักธรณีวิทยาจากกรมทรัพยากรธรณีนำโดย นายวราวุธ สุธีธร ได้เข้ามาสำรวจและยืนยันว่าเป็นซากฟอสซิลไดโนเสาร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 คณะสำรวจไทย-ฝรั่งเศส ได้ระบุว่าเป็นกระดูกขาหน้าของไดโนเสาร์กลุ่มกินพืชคอยาว ซอโรพอด (Sauropod) และนำไปสู่การขุดค้นอย่างเป็นระบบในปี พ.ศ. 2537 - 2538
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 12 พฤษภาคม 2569
ตั้งอยู่ ณ ศาลากลางจังหวัด (อาคารเดิม) จัดตั้งเป็นศูนย์สาธิต อาชีพหัตถกรรมจังหวัดกาฬสินธุ์ ประกอบด้วย ห้องจัดแสดงนิทรรศการต่าง ๆ ได้แก่ ห้องวิถีชีวิตชาวผู้ไทย ชนชาวผู้ไทยเป็นกลุ่มมอญที่อพยพมาจากเมืองน้ำน้อยอ้อยหนูในแคว้นสิบสองจุไทย เคลื่อนย้ายผ่านเวียดนามและลาวข้ามฝั่งโขงมาอาศัยตั้งรกรากอยู่ทางอีสานของไทยโดยเฉพาะจังหวัดกาฬสินธุ์
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567
มีแก่งหินเรียงรายเป็นแนวยาว มีลานหินกว้างเหมาะแก่การพักผ่อน เป็นน้ำตกที่กำลังได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ทางหลวงแผ่นดิน
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567
อยู่ที่ตำบลท่าคันโท อำเภอท่าคันโท จากตัวเมืองใช้เส้นทาง อำเภอเมือง-อำเภอยางตลาด-อำเภอท่าคันโท อยู่ห่างจากตัวเมืองท่าคันโทไป 4 กิโลเมตร ภายในวนอุทยานประกอบด้วยสวนหินรูปร่างแปลกตา อยู่ท่ามกลางป่าเต็งรัง ครอบคลุมพื้นที่ 6,200 ไร่
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 20 พฤษภาคม 2569
ตั้งอยู่บ้านน้ำคำ ตำบลภูแล่นช้าง มีภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับเนินเขาที่อุดมสมบูรณ์ด้วยป่าเต็งรัง เป็นแหล่งรวมพันธุ์ไม้ล้ำค่า เช่น มะค่าโมง เต็ง รัง และประดู่ รวมถึงเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าอย่าง กระรอก กระแต อีเห็น และกระต่ายป่า
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 14 พฤษภาคม 2569
ตั้งอยู่ตำบลหนองแปน เป็นเมืองโบราณยุคทวารวดีมีความเจริญรุ่งเรือง มีอายุราวศตวรรษที่ 12-16 หรือประมาณ 1,400 ปีมาแล้ว อีกทั้งยังเป็นต้นกำเนิดของตำนานความรักที่ไม่สมหวังระหว่าง พระนางฟ้าหยาด แห่งเมืองฟ้าแดดสงยาง และ พญาจันทราช แห่งเมืองเชียงโสม จนนำมาซึ่งสงครามระหว่างสองเมืองแลโศกนาฏกรรมแห่งความรักของคนทั้งสอง ปัจจุบันยังปรากฏร่องรอยของเมืองโบราณกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 12 พฤษภาคม 2569
ตั้งอยู่ตำบลภูปอ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ ห่างจากจังหวัดกาฬสินธุ์ไปทางทิศเหนือประมาณ 28 กิโลเมตร
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567
ตั้งตระหง่านเป็นสัญลักษณ์เมืองกำเนิดโปงลาง เครื่องดนตรี โดยศิลปินแห่งชาติ นายเปลื้อง ฉายรัศมี ผู้ประดิษฐ์ขึ้นจากเกราะหรือกะลอสมัยโบราณนำมาประยุกต์ทำเป็นไม้ 13 ท่อน
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567
เป็นผืนดินที่ยื่นเข้าไปในอ่างเก็บน้ำ เขื่อนลำปาว ตั้งอยู่ที่ ต. โนนบุรี อ. สหัสขันธ์ ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศตะวันตกประมาณ 6 กิโลเมตร
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567
ตั้งอยู่หมู่ 6 บ้านน้ำคำ ตำบลภูแล่นช้าง ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับกับเนินเขาไม่สูงนัก สภาพป่าเป็นป่าเต็งรังมีพันธุ์ไม้ชนิดต่าง ๆ เช่น ไม้มะค่าโมง ไม้เต็ง ไม้รัง ไม้ประดู่ และมีสัตว์ป่าที่พบเห็นได้ง่าย
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 16 ตุลาคม 2566
เป็นวัดเก่าแก่ในเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์แห่งหนึ่ง
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2563
ตั้งอยู่บ้านเสมาตรงข้ามกับทางเข้าเมืองฟ้าแดดสงยาง เป็นวัดเก่าที่ชาวบ้านได้นำใบเสมาหินที่ขุดพบมารวบรวมไว้จำนวนมาก มีใบเสมาหินขนาดใหญ่ที่อาจถือเป็นเอกลักษณ์ของอีสาน
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2563
ตั้งอยู่หน้าที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข จังหวัดกาฬสินธุ์
ข้อมูลต้นทางบันทึกเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2563