Tag: ธาตุ 4
-
ไขความลับ ‘อาจารย์ใหญ่’ การบริจาคครั้งสุดท้าย I #นะโมพุทธายะ
ไขความลับ ‘อาจารย์ใหญ่’ การบริจาคครั้งสุดท้าย I #นะโมพุทธายะ คุณเคยได้กลิ่นความเงียบมั้ยครับ ไม่ได้หมายถึงความเงียบที่ไม่มีเสียง แต่มันคือความเงียบที่มีน้ำหนัก มีมวล และมีกลิ่นเฉพาะตัว กลิ่นฉุนกึกที่เสียดแทงจมูกทันทีที่ประตูบานใหญ่ถูกผลักเปิดออก กลิ่นของสารเคมีที่ชื่อว่าฟอร์มาลีน ผสมปนเปไปกับกลิ่นอับชื้นของความเก่าแก่ และความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศที่ทำงานหนักตลอด 24 ชั่วโมง ลองจินตนาการว่าคุณกำลังยืนอยู่หน้าประตูบานนั้นกับผม เบื้องหน้าคือห้องโถงขนาดใหญ่ เพดานสูง พื้นหินขัดมันวาวสะท้อนแสงไฟนีออนสีขาวโพลน เรียงรายไปด้วยโต๊ะสแตนเลสจำนวนนับร้อยตัว ที่วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบเหมือนแถวทหาร บนโต๊ะเหล่านั้นไม่มีสมุด ปากกา ไม่มีคอมพิวเตอร์ มีเพียงสิ่งเดียวที่วางสงบนิ่งอยู่ภายใต้ผ้าคลุมสีขาวขุ่น หรือบางครั้งก็เป็นถุงซิปสีดำสนิท สิ่งที่อยู่ใต้ผ้าคลุมนั้นครั้งหนึ่งเคยหัวเราะ เคยร้องไห้ เคยมีความรัก เคยเจ็บปวด และเคยมีลมหายใจเหมือนคุณกับผม ในวินาทีนั้นนั่นแหละครับ แต่ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่คือความเงียบงันที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทิ้งไว้ได้ ยินดีต้อนรับสู่ห้องมหัพวิพากศาสตร์ หรือที่เราเรียกกันจนชินปากว่า ห้องเรียนอาจารย์ใหญ่ ยินดีต้อนรับสู่ห้องมหัพวิพากศาสตร์ ผมเชื่อว่าหลายคนที่กำลังฟังอยู่ตอนนี้ อาจจะเคยตั้งคำถามเล่นๆ กับตัวเอง หรือบางคนอาจจะเคยเถียงกับเพื่อนในวงสนทนาเรื่องความตายกันมาบ้าง แต่ผมอยากชวนคุณมองในมุมที่ต่างออกไปสักนิด ถ้าเราเปรียบเทียบชีวิตมนุษย์เป็นเหมือนระบบปฏิบัติการทางคอมพิวเตอร์ ร่างกายของเราคือฮาร์ดแวร์ชั้นดีที่ธรรมชาติสร้างขึ้น วิญญาณและความทรงจำคือซอฟต์แวร์ และข้อมูลมหาศาลที่เราสะสมมาตลอดชีวิต Recycling Matter: การ Recycle สะสารคืนสู่ระบบนิเวศ เราใช้ทั้งชีวิตเพื่อดาวน์โหลดประสบการณ์ ความรู้ ความรู้สึก…
-
อย่าเพิ่งท่อง “นะมะพะทะ” ถ้ายังไม่รู้สิ่งนี้! I #นะโมพุทธายะ
อย่าเพิ่งท่อง “นะมะพะทะ” ถ้ายังไม่รู้สิ่งนี้! I #นะโมพุทธายะ คุณเคยสงสัยหรือไม่ว่าขอบเขตความสามารถของมนุษย์เราสิ้นสุดลงที่ตรงไหน? จินตนาการภาพตามผมนะครับ ย้อนกลับไปเมื่อ 100 กว่าปีก่อน ณ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ในยุคที่ผืนป่ายังหนาทึบ และความเงียบสงัดของค่ำคืนมีอำนาจมากกว่าแสงไฟนีออน ชายชราคนหนึ่งในจีวรสีกลักนั่งสงบนิ่งอยู่ริมท่าน้ำ ท่านหยิบใบมะขามแห้งขึ้นมา 1 กำมือ เพียงแค่ท่านเป่าลมหายใจรดลงไปเบาๆ พร้อมกับขมุบขมิบปากด้วยคำพูดสั้นๆ ไม่กี่พยางค์ ใบไม้แห้งเหล่านั้นกลับมีชีวิต ขยับปีก แล้วบินว่อน กลายเป็นตัวต่อตัวแตนบินวนเวียนอารักขาผู้เป็นนาย เรื่องเล่าขานของหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า หรือแม้แต่ตำนานยันต์เกราะเพชรของหลวงพ่อปาน วัดบางนมโค ที่สามารถเป่าลมปราณรักษาโรคที่การแพทย์สมัยนั้นรักษาไม่ได้ ทั้งหมดนี้มีจุดร่วมเดียวกัน จุดร่วมที่เป็นเหมือนรหัสผ่านเข้าสู่ระบบปฏิบัติการของจักรวาลที่ซ่อนอยู่ในตัวมนุษย์ รหัสผ่านนั้นมีเพียง 4 พยางค์ “นะมะพะทะ” คำถามคือ 4 พยางค์นี้เป็นเพียงมนต์คาถาที่ถูกแต่งขึ้นมาเพื่อความขลัง เป็นเรื่องงมงายของคนโบราณ หรือแท้จริงแล้วมันคือกุญแจไขความลับของร่างกายและจิตวิญญาณ ที่มีรากฐานมาจากวิทยาศาสตร์ทางจิตขั้นสูงในพระพุทธศาสนากันแน่ ตลอด 3 ชั่วโมงครึ่งต่อจากนี้ ผมจะไม่พาคุณมานั่งท่องคาถาเพื่อหวังอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แบบผิวเผิน แต่เราจะมาร่วมกันสืบสวน เจาะลึก และถอดรหัส “นะมะพะทะ” ตั้งแต่หน้าประวัติศาสตร์ ไปจนถึงบรรทัดที่ลึกที่สุดในคัมภีร์พระอภิธรรม เพื่อค้นหาคำตอบว่า ทำไมคนโบราณถึงเชื่อว่าเสียง 4…